بازي هاي رايانه اي كودك را درون گرا مي كند

كودكاني كه به طور مداوم بازي هاي رايانه اي انجام مي دهند، درونگرا شده، در جامعه منزوي و در برقراري ارتباط اجتماعي با ديگران ناتوان مي شوند.
روحيه انزواطلبي باعث مي شود كه كودك از گروه همسالان جدا شود كه اين خود سرآغازي براي بروز ناهنجاري هاي ديگر است همچنين دراين بازي ها به دليل اين كه كودك و نوجوان با ساختني ها و برنامه هاي ديگران به بازي مي پردازد، كمتر قدرت دخل و تصرف در آنها پيدا مي كند و اعتماد به نفس او در برابر ساختني ها و پيشرفت ديگران متزلزل مي شود.
تصور بيشتر خانواده ها اين است كه در بازي هاي رايانه اي فرد در بازي مداخله فكري مداوم دارد. اما اين مداخله، فكري نيست بلكه اين بازي ها سلولهاي مغزي را گول مي زنند و از نظر حركتي نيز فقط چند انگشت كودك را حركت مي دهند.
به دليل جاذبه مسحور كننده اي كه اين بازي ها دارد، بچه ها وقت و انرژي زيادي را صرف بازي با آن مي كنند، حتي بعضي از كودكان صبح، زودتر از وقت معمول بيدار مي شوند تا قبل از مدرسه كمي بازي كنند و وقتهاي تلف شده را هم بدين صورت جبران مي كنند كه اين امر خود منجر به افت تحصيلي در آنها مي شود.
اگر قرار است از بازي هاي كامپيوتري استفاده كنند، بهتراست بازي هاي تصويري خلاق كه كودكان بايد به وسيله آنها، معما هايي را حل كنند، بيش از بازي هاي ديگر مورد توجه قراردهند.
والدين وقت بيشتري را به كودك و نوجوان خويش اختصاص بدهند چراكه هر قدر وقت گذاري و ارتباط صحيح بين والدين و فرزندان بيشتر باشد زمينه چنين بازي هايي كمتر فراهم مي شود و بهتر است با كودكان صحبت كنند كه فقط روزهاي تعطيل مجاز به استفاده ازاين بازي ها هستند

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلد های ضروری با * مشخص شده است. *