ناگفته های یک مرکز مشاوره/ اعلام ۶ مشکل بحرانی خانواده زندانیان

همزمان با ۵ خرداد روزحمایت از خانواده زندانیان، دکتر شهبازی رئیس مرکز مشاوره انجمن حمایت زندانیان مرکز در مورد مشکلات خانواده زندانیان سخن گفت.

خبرگزاری مهر، گروه جامعه/سید هادی کسایی زاده: زندان؛ آخرین راه برای جلوگیری و پیشگیری از جرم است که با قوانین ایران، محلی برای بازپروری و تربیت مجدد مجرمان برای بازگشت به جامعه تعریف شده است. اما وقتی یک سرپرست خانوار به دلیل جرمی وارد زندان می شود خانواده آن در چه وضعیتی قرار می گیرند؟ چه نهادی مسئول حمایت از خانواده زندانیان است؟ آیا بسته ویژه ای برای کنترل وضعیت روحی و روانی و پیشگیری از وقوع جرم در این خانواده ها تعریف شده است؟ این سوالات در حالی است که از ۱۰۰ هزار خانواده زندانی نیازمند در کشور ۴۰ هزار خانواده تحت پوشش هیچ نهادی نیستند.

هرچند کمیته امداد متولی حمایت از خانواده زندانیان است اما انجمن های حمایت از زندانیان هم ده ها سال متولی این مهم بوده اند با این حال تمام این اقدامات تنها برای تامین مسکن یا معیشت خانواده زندانیان خلاصه شده و نهاد خاصی برای کاهش آسیب در این خانواده ها وارد نشده است.

آمارها و تحقیقات نشان می دهد ۷۰ درصد فرزندان هر زندانی در آمریکا وارد زندان می شوند و ۶۵ درصد زندانیان آزاد شده ۳ سال بعد دوباره به دلیلی به زندان باز می گردند هرچند آماری از این دست هنوز از سوی نهادهای مسئول در ایران گزارش نشده اما دکتر شهبازی کارشناس ارشد اعتیاد و برنده جایزه پائولوپرتیکا (این جایزه به افرادی که در حوزه سلامت زندانیان فعالیت کرده اند تعلق می گیرد) در گفتگو با خبرنگار مهر می گوید: خانواده های زندانیان در ایران تنها ۲ مشکل دارند، یکی مشکل مالی و دیگری معیشت و وقتی از آنها سوال می کنیم مشکل سوم هم دارید می گویند نه فقط همین ۲ مشکل باید رفع شود!

دکتر شهبازی با همکاری انجمن حمایت زندانیان مرکز، اقدام به ایجاد مرکز مشاوره ای کردند تا کمی عمیق تر وارد موضوع کاهش آسیب های اجتماعی در میان خانواده زندانیان شوند.

این مرکز با هدف ایجاد مهارت و کنترل خشم، روان درمانی بسیار هدفمند و نهادینه شده از سال ۹۴ به صورت پایلوت در منطقه ۱۵ تهران آغاز به کار کرده است.

به زودی؛ راه اندازی مراکز مشاوره در ۷ استان کشور

به گفته رئیس مرکز مشاوره انجمن حمایت خانواده زندانیان؛ این مراکز در حال گسترش است و به زودی در بسیاری از مناطق پایتخت و ۷ استان خراسان رضوی، خراسان جنوبی، کرمان، مرکزی، آذربایجان غربی، سیستان و بلوچستان و البرز راه اندازی می شود. (این استان ها به دلیل قرارگیری در مسیر ترانزیت انتخاب شده اند)

این روان شناس می گوید: اگر سلامت روان در یک خانواده زندانی اصلاح شود مشکل معیشت هم حل می شود و این یک رابطه علت و معلولی است. گاهی آسیب اجتماعی علت زندانی شدن فرد شده و گاهی هم زندانی شدن فرد، عامل آسیب اجتماعی می شود. حتی موقعیت جغرافیایی هم در این مهم تاثیرگذار است. تحقیقات نشان داده که موقعیت جغرافیایی و محل سکونت در افسردگی، اضطراب، خشونت و مشکلات روان‌پزشکی بسیار تاثیر گذاشته و حتی در وقوع جرم هم موثر است.

شهبازی در ادامه گفت: گاهی یک خانواده زندانی به واسطه زندانی شدن همسر با جاهایی مرتبط می شود که جرم خیز است. مثلا برای رهایی همسر از زندان باید سراغ طلبکارها برود یا رضایت فرد شاکی را جلب کند. گاهی هم وقتی همسر بر اساس ارتباط با مواد مخدر به زندان می افتد، همسر و فرزند به دلیل ارتباط با دوستان مجرم وی، در معرض خطر هستند.

به اعتقاد دکتر شهبازی آسیب های جتماعی در چند حوزه باید مورد بررسی قرار گیرد که یکی از آن ها زندان ها هستند؛ درواقع زندان نقش الکی دارد که افراد پر آسیب را تا حدی از افراد دیگر جدا می کند؛ این افراد مجرم های بالقوه ای هستند که با  مهار و توانمند کردن آن ها می توان قدم های بهتری برای پیشگیری از جرم بر داشت.

وی با بیان اینکه در این خصوص مقرر شده، از میان خانواده زندانیان برخی به عنوان پرسشگر(همسان آموزش دهنده) انتخاب شوند، گفت: این افراد در محل انتظار ملاقات زندانیان حضور داشته و با خانواده زندانیان مرتبط می شوند و تلاش می کنند با استخراج مشکلات، آنها را با مددکار زندان مرتبط کنند و مددکار هم بعد از مصاحبه آنها را به مراکز مشاوره و یا انجمن ارجاع می دهد به عنوان مثال مادری مراجعه کرد و گفت “فرزند بزرگم مشکلاتی دارد و نمی خواهم این جرم و آسیب به فرزند دیگرم منتقل شود و اینجا ما وارد کاهش آسیب می شویم”

تشکیل ۲۴۰ پرونده در سال ۹۴؛ هدف فقط ارتقای سلامت روانی خانواده هاست

شهبازی با بیان اینکه مرکز مهرآوین در خیابان ۱۷ شهریور ایجاد شده و با همکاری انجمن حمایت از زندانیان مرکز کارخود را آغاز کرده است، گفت: در این مرکز از ۵ مشاور و روانشناس که سه نفر از آن ها دکترای روانشناسی و دو نفر دیگر کارشناس ارشد روانشناسی هستند استفاده می کنیم.

وی ادامه داد: در سال ۹۴، حدود ۲۴۰ پرونده تشکیل داده و مشاوره داده ایم، پرخاشگری کودکان زیر ۵ سال در خانواده زندانیان، اعتیاد، ارتباط مادر با فرزندان، تحصیل و اشتغال بخشی از مشکلات است که در طول مشاوره تمام جزئیات در پرونده خانواده زندانی ثبت می شود. هدف مرکز فقط و فقط ارتقای سلامت روان خانواده زندانی است و تمامی مراحل رایگان انجام می شود و حتی وضعیت خانواده زندانی را بعد از آزادی زندانی دنبال می کنیم.

تست سلامت روان اولین مرحله ای است که مددجو ها در مراکز مشاوره می گذرانند، شهبازی می گوید: از سال جدید گروه درمانی و کلاس های آموزشی و مهارت زندگی هم به فعالیت های مرکز اضافه شده است.

حساب کنید استرس یک خانواده زندانی چند است؟!

دکتر شهبازی می گوید: براساس آمارهای بین المللی میزان آسیبی که از اتفاقات مختلف به فرد بالغ می رسد به قرار زیر است:
مرگ همسر: ۱۰۰ درصد
طلاق: ۷۳
زندگی جدا از همسر: ۶۵
زندانی شدن همسر: ۶۳
مرگ نزدیکان: ۶۳
بیماری لاعلاج: ۵۳ درصد
ازدواج: ۵۰
جدایی از کار: ۴۳
اگرمجموع  آسیب های وارده در یک فرد بالاتر از ۳۰۰ باشد قطعا برای فرد مشکل روحی و روانی ایجاد شده و زندگی اش تخریب می شود.اگر این رقم بین ۱۵۰-۳۰۰ باشد میزان تخریب متوسط و پائین تر از ۱۵۰ آسیب بسیار  کم است.

اکنون به آمارهای بین المللی میزان آسیبی که در موقعیت های مختلف به فرد نابالغ می رسد توجه کنید:
مرگ یکی از والدین :۱۰۰
بارداری فرد نابالغ که منجر به سقط شود: ۱۰۰
ازدواج: ۹۵
طلاق والدین: ۹۰
آسیب دائمی به یکی از اعضای بدن: ۸۰
زندانی شدن والدین: ۷۰
جدایی والدین: ۶۹
مرگ برادر یا خواهر: ۶۸
عدم مقبولیت در میان دوستان: ۶۷
حالا درنظر بگیرید خانواده یک زندانی در معرض چه استرس هایی قرار می گیرد.

دکتر شهبازی ادامه می دهد: اعتماد به نفس خانواده های زندانی به شدت پایین است، استرس ها به راحتی در این افراد اثر گذاشته و می تواند زندگی آن ها را  تخریب کند، بنابراین هدف ما در مرکز مشاوره کاهش استرس و بالا بردن قدرت تحمل آن ها است.

به گفته دکتر شهبازی ۸۰ درصد مراجعین به مرکز مشاوره  وابستگی خود و یا فرد مقابل به مواد مخدر را ذکر می کنند؛ همچنین بسیاری از مراجعینی که روابط نامشروع متعدد داشته اند از سوی مشاوران برای انجام تست اچ آی وی به آزمایشگاه ها فرستاده می شوند.
وی میزان آسیب های اجتماعی در جامعه را بسیار زیاد ارزیابی کرده وبا اشاره به پیام نوروزی “مقام معظم رهبری” در سال ۹۵ می گوید:معظم له در این بیانات مهمترین بخش، بعد ازاقتصاد کشور را رسیدگی به آسیب های اجتماعی جامعه عنوان کردند که می تواند بنیان یک جامعه را تحت تاثیر قرار دهد.

کمیته بررسی آسیب های اجتماعی و گزارش سالانه به رهبر معظم انقلاب

دکتر شهبازی در ادامه به کمیته ای برای بررسی و مدیریت آسیب های اجتماعی در وزارت کشور اشاره می کند که ریاست آن را  میرباقری قائم مقام وزیر کشور در امور اجتماعی بر عهده داشته و سازمان زندان ها هم یکی از اعضای آن است؛ این کمیته سالانه گزارش های آسیب های اجتماعی را به رهبر معظم انقلاب ارسال می کنند.

۶ مشکل حاد خانواده زندانی؛ از وابستگی به مواد مخدر تا سرقت و … !

اگر بخواهیم مشکلات عمده خانواده زندانیان را به روایت مدیر مرکز درمان سو مصرف مواد مهر آوین فهرست کنیم وابستگی به مواد رتبه نخست را دارد، دکتر شهبازی در این باره توضیح می دهد: آمارها نشان می دهد ۸۰ درصد زندانیان کشور مستقیما یا  با واسطه به جرم مواد مخدر وارد زندان می شوند؛ وابستگی به مواد مخدر، محرک و توهم زا در میان خانواده آن ها بسیار زیاد است. سرقت، فقر، بیکاری (۶۰ درصد خانواده های زندانی بیکار هستند)خشونت و رفتارهای جنسی پر خطر به ترتیب مشکلات دیگر خانواده زندانیان را شامل می شود.

به گفته شهبازی بیشتر مراجعه کنندگان خانواده زندانی به مرکز مشاوره مدرک سیکل و کارشناسی دارند که در میان آن ها فارغ التحصیلان دانشگاه ها با مدارک کارشناسی ارشد هم وجود دارد. با اینکه براساس قانون فرد زندانی مجرم شناخته می شود اما به گفته مدیر مرکز درمان سوء مصرف مواد مهرآوین خانواده شخص مجرم واگرایی شدید داشته و جرم وی را نمی پذیرد و در بسیاری از موارد قاضی و جامعه را متهم به اشتباه در تصمیم گیری می کنند.

مرکز مشاوره «مهر حامی» سراسری می شود

قرار است مرکز مشاوره  تحت عنوان «مرکز مهر حامی» با همکاری نظام روانشناسی و مشاوره در سراسر کشور راه اندازی و از طریق رسانه ملی و مطبوعات به عموم مردم اطلاع رسانی شود؛ به گفته دکتر شهبازی این اقدام قدم بزرگی برای شناسایی انجمن و مراکز مشاوره ای ویژه خانواده زندانیان است.

قانون خانواده زندانی را تعریف نکرده است؟!

مدیر مرکز درمان سوء مصرف مواد مهرآوین در ادامه به چالش های انجمن حمایت از زندانیان اشاره کرده و تصریح می کند: خانواده زندانی در کشور مغفول واقع شده و علت اول آن هم نبود تعریف مشخص برای خانواده زندانی است؛ چراکه آمارهای سازمان زندانیان نشان می دهد درصد بسیار زیادی از زندانی ها در ۴۵ روز اول حبس آزاد می شوند، آیا باید خانواده زندانی را کسی بدانیم که نیم ساعت داخل زندان بوده و یا کسی که ۱ سال در زندان بوده است؟

از انجمن حمایت از خانواده زندانیان حمایت کنید

وی ادامه می دهد: بودجه مختص خانواده زندانیان به  کمیته امداد اختصاص داده شد و این مرکز متعهد شد تا سالیانه تعداد زیادی از خانواده های زندانی را تحت پوشش قرار دهد؛ از طرفی خانواده زندانی در افکار عمومی برچسب می خورد، برچسبی که اگر محیط متوجه آن شود انواع آسیب را به آن ها وارد می کند؛ بنابراین حمایت از این خانواده ها باید به ارگان خاصی همچون انجمن حمایت واگذار شود آن هم به شرط بودجه مستقل و توانمندی انجمن های سراسر کشور.

هرچند بخش زیادی از این گفتگو در خصوص مشکلات خانواده های زندانیان قابل انتشار نبوده اما توجه مسئولان به خانواده زندانیان لازم و ضروری است. در این میان از سوی پزشکان این مرکز و انجمن حمایت زندانیان از خیرین درخواست شد تا وارد این حوزه بسیار مهم شوند و با تامین هزینه های روانپزشکی، روان‌درمانی، پزشکی و حتی ترک اعتیاد این مرکز را حمایت کنند.

حمایت از خانواده‌های زندانیان؛ بی‌گناهان قربانی جرم

خبرگزاری میزان- پنجم خردادماه روز ملی حمایت از خانواده زندانیان و روز نسیم مهر بهانه‌ای برای برپایی جشن‌ها و گردهمایی‌ها است تا از خانواده‌های زندانیان؛ این بی گناهان قربانی جرم حمایت شود.

به گزارش خبرنگار گروه حقوقی و قضایی خبرگزاری میزان، بزه دیدگان واقعی خانواده های زندانیان هستند که هیچ نقشی در جرم سرپرست خانواده ندارند، اما به گونه ای غیرمستقیم مجازات می شوند و بار سنگینی از نگاه منفی جامعه را بدوش می کشند.

آنها افرادی بی گناه و از اقشار ضعیف جامعه هستند که با زندانی شدن سرپرست خانواده در معرض انواع آسیب های اجتماعی، فرهنگی، روانی و اقتصادی قرار می گیرند.

اگرچه روز پنجم خردادماه به عنوان روز ملی حمایت از خانواده زندانیان یا روز نسیم مهر نامگذاری و در تقویم رسمی کشور ثبت شده است ، اما قشر آسیب پذیر خانواده زندانیان به رغم محرومیت های بسیار به دلیل نگاه منفی که اعضای جامعه به خانواده های آنان دارند، از مسیر جذب کمک‌های مردمی دور شده اند .

انجمن حمایت از زندانیان یک موسسه عام‌المنفعه است که از سال ۱۳۲۰ با تصویب هیات وزیران شروع به فعالیت کرده و تا بعد از انقلاب فراز و فرود فراوانی داشته است. بعد از انقلاب و در سال ۶۰ با توجه به اصلاحاتی که در اساسنامه صورت گرفت، این موسسه به عنوان یک موسسه خیریه و عام‌المنفعه شناخته می‌شود که رسالت اصلی آن رسیدگی به خانواده زندانیان بی‌بضاعت است.

حساب خانواده زندانیان از مجرم و زندانی جداست

مدیرعامل انجمن حمایت زندانیان مرکز در گفت‌وگو با خبرنگار گروه حقوقی و قضایی خبرگزاری میزان با بیان اینکه متاسفانه نگاه منفی به خانواده های زندانیان وجود دارد، اظهارکرد: حساب خانواده زندانیان از مجرم و زندانی جداست و اینگونه خانواده ها از قشر آسیب پذیر جامعه هستند.

محسن نصیری از ایجاد فرصت های شغلی مناسب برای خانواده های زندانیان خبرداد و گفت: با هدف ارتقای مهارت های شغلی خانواده های زندانیان و پیشگیری از آسیب های اجتماعی فرصت های شغلی مناسب از اسفند سال ۹۳ در ۶ استان در حال اجراست.

وی افزود: در این طرح به ۷۷۵ نفر از خانواده زندانیان توسط سازمان فنی و حرفه ای آموزش داده شد و آموزش دیدگان به منظور ایجاد فرصت شغلی پایدار برای ۱۶۵ نفر از آنان از طریق اعطای تسهیلات مورد نیاز شغل ایجاد شد.

مدیرعامل انجمن حمایت زندانیان مرکز در ادامه اظهارکرد: ۳۰ هزار خانواده زندانی از سراسر کشور تحت پوشش انجمن حمایت زندانیان هستند که از خدمات این انجمن بهره مند می شوند.

دولت به ظرفیت ایجاد شده توجهی خاصی به خانواده زندانیان داشته باشند

وی تصریح کرد: با توجه به اینکه پنجم خرداد روز ملی حمایت از خانواده زندانی به عنوان روز نسیم مهر است باید دولت و سایر دستگاه های ذیربط نسبت به ظرفیت ایجاد شده توجهی خاصی به  خانواده زندانیان داشته باشند.

نصیری گفت: باید از ظرفیت روز نسیم مهر برای حمایت از خانواده های زندانیان استفاده کنیم و توجه و عنایت بیشتری به آنان داشته باشیم، ضروری است دراین راستا فرهنگ سازی و اطلاع رسانی های لازم انجام تا نگاه منفی که مردم نسبت به خانواده زندانی دارند، مرتفع شود.

وی با تاکید بر اینکه حساب خانواده زندانی از زندانی جداست بیان کرد: آنان تقصیر و گناهی ندارند، اگرچه سرپرست خانواده عمدا یا سهوا دچار بزه یا جرمی شده و به‌واسطه ارتکاب جرم و بزه طبق قانون به زندان محکوم شده است اما نباید به دلیل فقدان و نبود سرپرست، خانواده‌ها به صورت مضاعف مجازات شوند.

وی افزود: خانواده های زندانیان بیشتر مورد بی مهری جامعه قرار دارند و اغلب این خانواده ها از اقشار ضعیف جامعه هستند.

نصیری در تشریح عملکرد یک سال انجمن حمایت زندانیان گفت: در سال ۹۴ ،  ۶ میلیارد تومان به خانواده زندانیان خدمات ارایه شده است. همچنین در بحث اشتغال و سلامت روان خانواده‌ها اقدامات خوبی انجام داده ایم که ۶۰۱ نفر تحت پوشش مرکز مشاوره  و ۱۹۷۸۵ آموزش همسانان در راستای کاهش آسیب تحت پوشش قرار گرفته اند.

مدیرعامل انجمن حمایت زندانیان مرکز در ادامه گفت: در سال گذشته به همت خیرین تعداد ۱۸۷ نفر از زندانیان جرائم دارای شاکی خصوصی با مبلغ ۳۹ میلیارد و ۸۹۶ میلیون ریال با اخذ رضایت از شاکی از زندان آزاد شدند.

این روزها در کنار تمام پستی‌ها و بلندی های زندگی هنوز خانواده‌هایی هستند که چشم امید به یاری خیرین و نیکوکاران دارند، خانواده‌هایی که به لحاظ نبود نان آورخانواده تاوان زندگی را به سختی پس می دهند.

روز نسیم مهر را بهانه ای کنیم تا دستهای کودکان زندانیان را به گرمی بفشاریم تا آنان هم مهر و محبت را احساس کنند. از خیرین و نیکوکاران استمداد می طلبیم که با مراجعه به انجمن حمایت زندانیان که پل ارتباطی بین نیازمندان و توانگران است، یاری گر خانواده های زندانیان نیازمند باشند.

هنرمندان و «چهارشنبه ایثار»؛ آرزوهای هانیه و مهدی

هنرمندان خیراندیش در طرح چهارشنبه ایثار با خبرگزاری مهر همراه شدند.

خبرگزاری مهر، گروه جامعه – سید هادی کسایی زاده: طرح چهارشنبه ایثار به ابتکار خبرگزاری مهر و حمایت انجمن حمایت از خانواده زندانیان مرکز آغاز شد. در این طرح، هنرمندان، خیرین، مسئولان همراه با فرزندان شهدا و ایثارگران با حضور در خانه خانواده زندانیان سفره هفت سین چیده و به نوعی اعلام می کنند که خانواده زندانی مجرم نیست و نیاز به حمایت و توجه بیشتر دارد و این فرهنگ قطعا در پیشگیری از وقوع جرم و آسیب های اجتماعی موثر است.

در یکی از این دیدارها با هنرمندان همراه شدیم تا در چیدن سفره هفت سین یک خانواده زندانی سهیم باشیم. خانم خانه که از حضورمان خوشحال شده بود می گفت: خدا را شکر سالم هستیم اما متاسفانه مردم ما را همیشه به چشم مجرم نگاه می کنند. برای همین نه خودم و نه فرزندانم هیچ وقت نمی گویم سرپرست این خانواده در زندان است.

این خانواده ۴ نفره تحت پوشش کمیته امداد نبودند و تنها مستمری آنها یارانه و کمک ماهانه ۲۵۰ هزار تومانی انجمن حمایت از زندانیان مرکز بود. عباس سنگانیان معاون انجمن گفت: این خانواده ماهانه ۴۷۰ هزار تومان کرایه خانه می دهد و مهمترین خواسته الان تامین ودیعه مسکن است.

هانیه و مهدی هم که در مقطع ابتدایی تحصیل می کردند در طول حضورمان ساکت بودند. وقتی سوال کردیم چه آرزویی دارید؟ اول آزادی پدر را می خواستند و بعد هم یک کامپیوتر و یک تب لت …فقط همین!

مادر خانواده به دلیل دوری راه نمی توانست به ملاقات همسرش برود و می گفت: مسیر زندان فشافویه خیلی سخت است و اصلا اتوبوس و تاکسی هم ندارد و هر دفعه باید ۷۰ هزار تومان پول آژانس بدهم.

بهمن دان و پریسا گلدوست (بازیگران تئاتر و تلویزون)پس از استماع صحبت های این خانواده زندانی طرح چهارشنبه ایثار را مثبت دانستند و گفتند: این طرح باید در طول سال اجرایی شود قطعا توجه به خانواده زندانیان از بسیاری آسیب ها جلوگیری می کند. بعد هم قرار شد با انجمن حمایت برای همکاری های بیشتر جلساتی داشته باشند.

به گزارش مهر، طرح چهارشنبه ایثار هم اکنون ویژه خانواده زندانیان در حال اجراست و محسن نصیری رئیس انجمن حمایت خانواده زندانیان از مردم دعوت کرد تا کمک های خود را برای حمایت از خانواده زندانیان در شب عید نوروز از طریق سایت http://haami.org/ واریز کنند.

هدیه «خیر اربعین» به ۱۶۰۰ خانواده زندانی

«خیر اربعین» هدیه نوروزی خود را به ۱۶۰۰ خانواده زندانی اعطا کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، خیر اربعین با مشارکت در طرح چهارشنبه ایثار در ایام نوروز سال ۱۳۹۵ با واریز ۲۴۰ میلیون تومان به حساب انجمن حمایت از زندانیان مرکز و تبدیل این مبلغ به کارت هدیه به ۱۶۰۰ خانواده زندانی هدیه داد.

بر اساس این گزارش آذر ماه سال گذشته بود که خیر اربعین با واسطه یکی از فرزندان شهدای بزرگ دوران دفاع مقدس مبلغ یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان به انجمن حمایت زندانیان مرکز واریز کرد تا زمینه آزادی تعدادی از زندانیان فراهم شود.

این خیر تهرانی درخواست کرده بود با این پول زندانیان زن دارای فرزند که به دلیل بدهی مالی در زندان هستند آزاد شوند که در این راستا ۲۱ زندانی زن آزاد شدند.

این خیر ناشناس بهمن ماه سال ۹۴ هم با واریز یک میلیارد و ۸۸ میلیون تومان ۱۰ زندانی را به مناسبت مبعث رسول (ص) و ۲۲ زندانی را در ایام دهه فجر آزاد کرده است.

آغاز طرح «چهارشنبه ایثار» در تهران

lمدیرعامل انجمن حمایت زندانیان مرکز از آغاز طرح «چهارشنبه ایثار» در تهران خبر داد.

به گزارش خبرگزاری مهر، با پیشنهاد خبرنگار مهر و همکاری انجمن حمایت زندانیان مرکز طرح بزرگ «چهارشنبه ایثار» در تهران آغاز شد.

بر اساس این گزارش، در طرح «چهارشنبه ایثار» قرار است هفته انتهایی سال و به ویژه چهارشنبه آخر سال را مهمان خانه خانواده های زندانیان نیازمند باشیم و با هم برای این خانواده ها سفره هفت سین چیده و شادی هایمان را قسمت کنیم.

محسن نصیری مدیر انجمن حمایت از زندانیان مرکز در گفتگو با مهر گفت: در این طرح خانواده شهدا و ایثارگران، هنرمندان و مسئولین همراه با خیرین و اهالی رسانه مشارکت دارند تا با ترویج فرهنگ ایثار و از خودگذشتگی و با هدف پیشگیری از آسیبهای اجتماعی و وقوع جرم گام مثبتی در ترویج این فرهنگ برداریم.

آزادی ۳۲ زندانی با یک میلیارد تومان

هنوز جزئیاتی از نام و نشان یک خیر تهرانی به نام «خیر اربعین» منتشر نشده اما وی برای دومین بار با واریز یک میلیارد تومان، زمینه آزادی ۳۲ زندانی را فراهم کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، آذر ماه سال جاری بود که محسن نصیری مدیرعامل انجمن حمایت از زندانیان در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به اقدام خداپسندانه یک خبر ناشناس در ایام اربعین حسینی(ع) گفت: این خیر تهرانی با واسطه یکی از فرزندان شهدای بزرگ دوران دفاع مقدس مبلغ یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان به انجمن حمایت زندانیان مرکز واریز کرد تا زمینه آزادی تعدادی از زندانیان فراهم شود. این خیر درخواست کرده بود با این پول زندانیان زن دارای فرزند که به دلیل بدهی مالی در زندان هستند آزاد شوند که ۲۱ زندانی زن امروز آزاد شده و به جمع خانواده پیوستند.

حالا این خیر ناشناس که به نام خیر اربعین معروف شده با واریز یک میلیارد و ۸۸ میلیون تومان ۱۰ زندانی را به مناسبت مبعث رسول (ص) و ۲۲ زندانی را در ایام دهه فجر آزاد کرده است. گفته می شود این بار اولویت آزادی با کودکان زیر ۱۸ سال در کانون اصلاح و تربیت تهران است.

نصیری نمی داند این خیر کیست و تنها فردی که اطلاع دارد همان فرزند شهید شاخص است. اصرارها و تلاش ها برای مصاحبه با این خیر اربعین و گمنام بی ثمر مانده اما وی همچنان آزادی زندانیان را در دستور کار خود دارد.

یک روز در میان نان و مربا/ روایت زندگی یک خانواده زندانی

ناهید با اینکه هم درد داشت و هم گرسنه بود باز هم می خندید و می گفت: نمی خواهم بچه هایم صورت رنگ باخته من را ببینند. شاید با خنده های من گرسنگی را احساس نکنند.

خبرگزاری مهر، گروه جامعه-سید هادی کسایی زاده: ۲۵ کیلومتر دورتر از مرکز پایتخت در شهر بومهن و در خارج شهر، تپه ای به نام «تپه» است. وقتی با ماشین وارد شهرک شدم یاد دره های خطرناک هراز افتادم. اگر کل حواسم به رانندگی نبود در یک چشم بر هم زدن از جاده خارج و از تپه پرتاب می شدم. انگار اصلا در این منطقه از تهران پای هیچ مسئولی باز نشده است. آسفالت، شبکه گاز رسانی، شبکه آب رسانی، امنیت و …. را در این مسیری که طی  کردم ندیدم.

قرارمان دیدار با یک خانواده زندانی بود که کمی حاشیه های شهر و مشکلاتش حواسمان را پرت کرد. داستان در مورد ناهید و ستایش و ابوالفضل است. ناهید ۹ سال قبل با یکی از اهالی روستا که پسرکی کارگر بود ازدواج می کند. اما به دلیل کمردرد شدید و مشکلات درمانی مجبور می شوند به تهران نقل مکان کنند. با ۲ میلیون ودیعه و ماهی ۲۰۰ هزار تومان سهمشان از خانه های پایتخت خانه ای ۲۵ متری در تپه واقع در بومهن می شود. ستایش ۷ ساله و ابوالفضل ۴ ساله هم فرزندان این خانواده هستند. در هر حال به دلیل وقوع جرمی سرپرست خانواده یا همان همسر ناهید به زندان می رود که حکمش ۶ سال حبس است.

حالا ناهید مانده و ۲ فرزند همراه با بیماری قلبی ابوالفضل و کمردردهای شدیدی که دارد. کرایه خانه ۴ ماه عقب افتاده؛ یخچال سوخته؛ آب گرمکن خراب است؛ تلویزیون تصویر ندرد؛ گاز ندارند؛ بخاری دست ساز است؛ فقط با یارانه سر می کنند؛ درآمدی ندارند؛ پدر و مادر ناهید فوت کرده اند؛ سواد درستی ندارد و الی آخر …

ناهید باید دراز بکشد و ستایش هم مادری می کند… از پخت غذایی که وجود ندارد تا شستن ظرف ها؛ فکر کنم همین بخش از روایت زندگی این خانواده زندانی کافی باشد. انجمن حمایت از خانواده زندانیان مرکز هم قرار است ۶ ماه مستمری ۱۵۰ هزارتومانی بدهد که قطعا چاره کار نیست. حالا این گزارش و این هم دستان گرم خیرین و مسئولان… یا علی

http://www.mehrnews.com/news/3041931

۱۰ سال همنشینی با پاییز

درد و رنج از هر گوشه این خانه پیدا بود. خانه‌ای که تنها یک اتاق دارد و زن سعی می‌کرد دستان زخمی‌اش را زیر چادر پنهان کند.
ایران آنلاین /سال‌هاست که به تنهایی و سختی‌های آن عادت کرده است. می‌گوید طعم زندگی مشترک را فقط یک سال چشید و وقتی کودکشان دوماهه بود همسرش به جرم حمل مواد مخدر به زندان افتاد. با هزاران امید و آرزو خانه روستایی پدر را ترک کرده و همراه با همسرش به تهران آمده بود اما روزگار روی خوش به او نشان نداد. زندان مجازات مرد خانواده بود و اوباید تاوان جرمی را که مرتکب شده بود می‌داد اما گناه همسر و فرزند او چه بود؟ مشکلات بیشتر از گذشته با سرعت بر سر زن و کودکش آوار می‌شدند و او که هیچ کسی را در این شهر بزرگ نداشت باید با همه مشکلات می‌جنگید. می‌گوید: همسرم دور از چشم من مواد مخدر می‌فروخت و باید مجازات آن را نیز تحمل کند اما من و پسرم ۱۱ سال در حسرت داشتن یک روز خوش مجازات شدیم. در این سال‌ها بارها دلش شکست. وقتی که فهمید کودکش برای درمان باید تحت عمل جراحی قرار گیرد اما پولی نداشت. وقتی که انگشتان دستش هنگام کار با دستگاه قطع شد و نتوانست پشت دار قالی بنشیند…
دنیای این زن سال‌هاست در یک اتاق تاریک و نمور سپری می‌شود و پسر ۱۱ ساله اش تنها دلخوشی او شده است که با درس خواندن و موفقیت تحصیلی بتواند زخم‌های او را التیام ببخشد.
روزهای تاریک
سال ۱۳۵۸ در یک خانواده روستایی در اطراف سبزوار به دنیا آمدم. ۸ خواهر و برادربودیم. پدرم کشاورز بود و به سختی می‌توانست هزینه‌های زندگی را تأمین کند. مادر و خواهرانم در خانه قالی بافی می‌کردند. در کنار آنها قالی بافی را آموختم اما با وجود آنکه از لحاظ مالی بسیار ضعیف بودیم اما در خانه پدر احساس خوبی داشتم تا اینکه به اصرار آنها با پسرعموی پدرم ازدواج کردم. تا روز عروسی هیچگاه او را ندیده بودم و تنها اطلاعاتی که از او داشتم این بود که همراه مادرش در تهران زندگی می‌کند. قبل از ازدواج نیز به جرم حمل مواد مخدر دستگیر و به زندان محکوم شده بود اما بعد از مدتی مشمول عفو و آزاد شده بود.
آهی می کشد و می گوید پدرم می‌گفت کسی که یک بار زندان را تجربه کرده است دیگر سراغ کارهای خلاف نخواهد رفت و مشغول زنــــدگی و خانواده اش خواهد شد. پدر و مادرم می‌دانستند که او خلافکار است اما از آنجایی که می‌خواستند من زودتر سر و سامان بگیرم به خواستگاری آنها جواب مثبت دادند و به این ترتیب روزگار سیاه و تاریک من شروع شد. به خاطر شناختی که از او نداشتم در طول چند ماه اول زندگی چند کلمه هم باهم حرف نزدیم. سعی می‌کرد همه کارهایش را مخفیانه انجام بدهد و تا لحظه‌ای که دستگیر شد نمی‌دانستم که او در کار حمل و خرید و فروش مواد مخدر است. اتاقی را در خانه مادر جاری ام اجاره کرده بودیم و زندگی می‌کردیم. یک سال از زندگی مشترکمان نگذشته بود که همسرم دستگیر شد. پسرم دو ماهه بود و من آن روزها تک و تنها بودم و نمی‌دانستم باید چه کار کنم. هر روز از دادگاه به اداره پلیس می‌رفتم تا شاید بتوانم برای آزادی همسرم کاری بکنم. در تحقیقات پلیس مشخص شد او عامل اصلی فروش مواد مخدر نبوده و تنها نقش واسطه گری داشته و دادگاه نیز او را به ۱۱ سال حبس و پرداخت ۱۱ میلیون تومان جریمه محکوم کرد. سال ۱۳۸۴ روانه زندان قزل حصار شد و من و پسرم آواره شدیم.
این زن ادامه داد: صاحبخانه به دلیل افزایش کرایه عذر مرا خواست و من و پسرم آواره شدیم. هر جا که برای پیدا کردن اتاق اجاره‌ای می‌رفتم همه سراغ همسرم را می‌گرفتند و از آنجایی که نمی‌خواستم دروغ بگویم به همه می‌گفتم که شوهرم در زندان است و من به همراه پسرم زندگی می‌کنم. در این ۱۱ سال چند بار مجبور به اثاث کشی شدم تا اینکه ۸ ماه قبل زیرزمین این خانه را با پرداخت ۵ میلیون تومان ودیعه و ماهی ۲۵۰ هزار تومان اجاره کردم. این زیرزمین فقط یک اتاق دارد و همه زندگی مان در این یک اتاق می‌گذرد. وقتی همسرم به زندان افتاد تا چند روز حال خودم را نمی‌فهمیدم. سیاه بختی در زندگی مان سایه‌انداخته بود. برای تأمین پول شیرخشک و پوشک پسرم با مشکل مواجه شده بودم. مادر بودم و طاقت گرسنگی پسرم را نداشتم. باید همت کرده و زندگی را اداره می‌کردم. دار قالی را در خانه برپا کردم و شروع به قالی بافی کردم. شب و روز در خانه گره روی گره می‌زدم تا مبلغ ناچیزی را برای زندگی تأمین کنم. تلخترین لحظه زندگی ام وقتی بود که پسرم به راه افتاد و من متوجه شدم که یکی از پاهای خود را روی زمین می‌کشد. او را نزد دکتر بردم و پزشک بعداز انجام عکسبرداری اعلام کرد لگن پسرم دچار در رفتگی شده و باید هر چه زودتر تحت عمل جراحی قرار گیرد. تنهایی از یک طرف و نیاز پسر ۱۴ ماهه ام به عمل جراحی مرا بشدت آزار می‌داد. تأمین هزینه عمل جراحی بسیار سنگین بود اما چاره‌ای نداشتم. کسی هم به من کمک نمی‌کرد. پدرم که پیر و از کار افتاده بود و نمی‌توانست و برادرانم نیز همه کارگر هستند و به سختی از عهده تأمین زندگی خودشان بر می‌آیند. همه طلا و جواهراتی را که در روز عروسی هدیه گرفته بودم فروختم و هزینه عمل جراحی پسرم را تأمین کردم. پای او سه ماه در گچ بود و ۸ روز در بیمارستان بستری شد. بعد از بهبودی پسرم از آنجا که امکان اضافه کردن کرایه خانه ام را نداشتم مجبور شدم اتاق کوچکتری را اجاره کنم.
دستی که دیگر حس ندارد
چند سال با قالی بافی زندگی را اداره کردم اما پولی که برای بافت قالی می‌گرفتم بسیار ناچیز بود و نمی‌توانستم مایحتاج خانه را تهیه کنم. تصمیم گرفتم بیرون از خانه کار کنم. چند ماه به دنبال کار بودم تا اینکه در یک کارگاه پخت نان شیرینی کار پیدا کردم. در آنجا همراه با چند زن دیگر مشغول به کار شدم. البته آنها از وضعیت من اطلاعی ندارند. هر روز مسافت زیاد خانه تا آنجا را طی می‌کنم و ساعت ۵ عصر باز می‌گردم. کار در آنجا همیشگی نیست و گاهی اوقات برای چند هفته و یا چند ماه تعطیل می‌کنند. درآمد ماهیانه ام به سختی به ۴۰۰ هزار تومان می‌رسد که ۲۵۰ هزار تومان آن را برای کرایه خانه می‌پردازم و با بقیه آن هزینه تحصیل پسرم و خرید مایحتاج زندگی را می‌پردازم. همسرم در مدتی که زندان بود گاهی به مرخصی می‌آمد تا اینکه سال ۸۷ وقتی به مرخصی آمد دیگر به زندان بازنگشت. برای آزادی موقت او سند خانه پدرم را گرو گذاشته بودم. در مدتی هم که مرخصی بود چند شب یک بار به خانه می‌آمد و هر بار از او می‌پرسیدم کجا بوده پاسخ درستی نمی‌داد. بارها با هم مشاجره کردیم و از او خواستم تا به زندان باز گردد ولی قبول نمی‌کرد تا اینکه توسط مأموران دستگیر شد و به دلیل فرار در زمان مرخصی از شرایط عفو نیز محروم شد. دلم از او شکست. ۴ سال به او اجازه مرخصی ندادند و من هم هیچ وقت به ملاقاتش نرفتم. تا دو سال تلفن‌های او را جواب ندادم و وقتی خواهر همسرم به ملاقاتش رفته بود به خانه ما آمد و با التماس از من خواست تا تلفن‌های همسرم را جواب دهم. می‌گفت در زندان پیر و شکسته شده و دلش برای تو و پسرش تنگ شده است. از آنجایی که نمی‌خواستم پسرمان از پدرش چهره مبهمی به خاطر داشته باشد نزد دادیار پرونده همسرم رفتم و از ایشان خواهش کردم تا به او مرخصی بدهد اما او گفت به دلیل اینکه یک بار همسرم در زمان مرخصی فرار کرده است امکان مرخصی مجدد وجود ندارد.
به او التماس کردم و قاضی دادگاه شرط مرخصی را حفظ یک جزء قرآن عنوان کرد. با همسرم تماس گرفتم و شرط قاضی پرونده را گفتم. قول داد که قرآن را حفظ کند چند وقت است که خبردار شده ام به بخش ۳ منتقل شده است. ورود به این بخش شرایط خاصی دارد و کسانی به این بخش منتقل می‌شوند که حافظ قرآن شده و اعتیاد نداشته باشند. همچنین در مدتی که در زندان هستند باید نشان بدهند که اصلاح شده‌اند. بعد از مدتی همسرم تماس گرفت و گفت به خاطر حفظ دو جزء قرآن و شرکت در مسابقات به او مرخصی داده‌اند. وقتی به خانه بازگشت احساس کردم تغییر کرده است. نماز و قرآن می‌خواند و از خانه بیرون نمی‌رفت. دیدن این صحنه‌ها دلم را گرم می‌کرد. چند مــــاه قبل وقتی در کارگاه نان پزی کار می‌کردم دستم داخل چرخ گیر کرد و بند دو انگشت دست راستم قطع شد. صحنه دردناکی بود و در آن لحظات که درد شدیدی داشتم فقط به پسرم فکر می‌کردم. با کمک رئیس کارگاه به بیمارستان منتقل شدم. روز بعد نیز همسرم که در مرخصی بود برای عمل جراحی رضایت داد و پزشکان انگشت‌های قطع شده را پیوند زدند. این دو انگشت دستم حس ندارند و با وجود آنکه پزشکان دو ماه برای من استراحت تجویز کرده بودند اما بعد از ۲۰ روز دوباره به محل کارم بازگشتم.
بارها در زندگی دلم شکسته است اما راضی ام به رضای خدا. پسرم در کلاس پنجم درس می‌خواند و به دلیل اینکه کار می‌کنم نمی‌توانم در جلسات اولیا و مربیان شرکت کنم. البته اولیای مدرسه پسرم از وضعیت ما اطلاعی ندارند.
سال آینده دوران محکومیت همسرم به پایان می‌رسد اما به دلیل نداشتن توانایی در پرداخت جریمه ۱۱ میلیونی باید تا سال ۹۷ در زندان بماند. دلم برایش می‌سوزد. او به جز ما کسی را ندارد. برای روزهایی که کار در کارگاه نانوایی تعطیل است در خانه تابلو فرش می‌بافم اما از وقتی که انگشتان دستم را پیوند زدم انگشتانم حسی ندارد و نمی‌توانم قالی ببافم. آرزویم این است که او اصلاح شده و سایه اش بالای سر من و پسرمان باشد و بتوانم از این وضعیت بدی که در آن قرار دارم نجات پیدا کنم. دوست دارم در خانه برای پسرم مادری کنم اما به خاطر شرایطی که در آن قرار داریم باید هر روز ۹ ساعت کار کنم. لحظه خداحافظی پسر کوچولو که در همه لحظات صحبت‌های مادرش مشغول خواندن کتاب بود به ما گفت: می‌خواهم در آینده مهندس هسته‌ای بشوم تا شاید بتوانم گوشه‌ای از سختی‌ها و مشکلات مادرم را جبران کنم. او به تنهایی بار زندگی را به دوش می‌کشد.
پنجره مهربانی
دستان مهربانی که می‌خواهند به این مادر و کودک که به خاطر خطای پدر خانواده سال‌هاست با سختی و مشکلات دست و پنجه نرم کــرده و حفظ آبرو می کنند کمک کنند می توانند کمک های خود را به شماره حساب ۵۳۵۳ به نام حساب خاص کمک های مردمی انجمن حمایت زندانیان یا شماره کارت بانک ملی ۰۱۰۰۴۹۳۳۱۰۰۰۱ یا بخش پرداخت آنلاین سایت انجمن حمایت زندانیان مرکز به آدرس haami.org به نام فاطمه ـ مطلب روزنامه ایران ـ واریز کنند.
منبع:روزنامه ایران

هزاران هستی‌وهلیا در آرزوی جشن‌تولد

برگزاری جشن تولد هستی و هلیا دو کودک از یک خانواده زندانی تنها بهانه ای بود تا نگاه مسئولان و خیرین کشور را به حمایت از خانواده زندانیان بیشتر کرده تا شاید از وقوع جرمی دیگر پیشگیری شود.
خبرگزاری مهر-سید هادی کسایی زاده: ماه رمضان سال جاری بود که در حاشیه جشن گلریزان، مادری از ما دعوت کرد تا روایت زندگی اش را بشنویم و بعد از چند روز میهمان این خانواده شدیم. قرارمان محله تسلیحات تهران بود. مادری ۳۸ ساله، دو دختربچه ۴ و ۵ ساله، یک مادربزرگ و مادر سالخورده اش ساکنان یک خانه قدیمی بودند که برای مدتی موقت در اختیار آنها بود اما سرپرست خانواده به دلیل ارتکاب به جرم در زندان به‌سر می برد.
وقتی وارد خانه شدیم هستی و هلیا با عروسک های قدیمی مشغول بازی بودند و البته کمی هم از برخورد با افراد غریبه خجالت می کشیدند. مادر خانواده که ۶ سال از ازدواجش می گذشت، می گفت که در دومین سالروز ازدواجم همسرم روانه زندان شد. دعوا، درگیری، اعتیاد و حتی اقدام به قتل مادر باردار توسط همسر، تنها بخشی از خاطرات تلخ مادر هستی و هلیا بود و حتی یکبار هم انگشت دست او را شکسته بود. هرچند خانواده پدر دخترها اصرار به طلاق والدین دارند اما مادر می گفت: اگر طلاق بگیرم آنها فرزندانم را به بهزیستی می برند. یکبار هم وقتی هستی خانه آنها بود گردنش را با سیگار سوزانده بودند.
می گویند طلاق بگیر….!
مادر در آن ملاقات می گفت: بچه ها چند باری پدر را در زندان ملاقات کرده اند. هستی به پدرش گفته: چرا به خانه نمی آیی مگر نمی بینی مامان خانه مردم را تمیز می کند و دستانش زخم شده؟ می خواهم تو برای ما خرید کنی و نان بخری؟ مادر هلیا و هستی می گفت: مدرک دیپلم دارم و قبل از ازدواج در طلاسازی کار می کردم و بعد هم مهماندار مجالس بودم. الان هم هفته ای دو روز خانه های مردم را نظافت می کنم چون واقعا مخارج زندگی بالاست و درآمد چندانی نداریم.
ماهانه ۴۵۰ هزار تومان درآمد داریم
سئوال کردیم در طول ماه چقدر پول نقد دست شما می رسد؟ گفت: ۱۸۰ هزارتومان یارانه؛ ۷۱ هزار تومان کمیته امداد و حدود ۲۰۰ هزار تومان هم کار می کنم. سئوال کردیم ۴۵۰ هزارتومان برای زندگی ۴ نفر یک شوخی است؟ که مادر بزرگ گفت «شاید دخترم آبروداری کند اما من خودم از مسجد و جاهای دیگر صدقه و نذورات می گیرم». نگاهم متوجه مادر بچه ها می شود که با بیان این حرف سرش را پایین می اندازد…
وضعیت تغذیه دخترها
مادر هستی و هلیا در مورد تغذیه بچه ها می گفت: اگر کمک مردمی باشد، ماهی یک بار به بچه ها مرغ می دهیم و الا بیشتر سیب زمینی یا سبزیجات است. هزینه ها آنقدر بالاست که قدرت خرید مایحتاج خانه نداریم. در میان گفتگو، بچه ها با اسباب بازی های جدید که برایشان هدیه برده بودیم بازی می کردند. خواستیم آرزوی آنها را سئوال کنیم؟ یا اینکه بگوییم چه می خواهید… . اما تمام این سئوالات برای این بچه ها ایجاد توقع می کرد با این حال یکی از آنها گفت عمو چند ماه دیگر تولد من است…
همین آرزوی کوچک موجب شد تا دیروز و در سالروز تولد هستی کوچولو با کمک بچه های خبرگزاری مهر جشن تولدی برای آنها ترتیب دهیم و امیدوار باشیم تا شاید در آینده این روز را در انبوهی از روزهای تلخشان به نیکی یاد کنند.
تولدی که به دل بچه های مهر نشست
روز ۲۲ آذرماه ۱۳۹۴؛ نخستین روز از ایام مبارک ربیع الاول ساعت ۱۱ صبح، طبقه اول خبرگزاری مهر و بادکنک های رنگی و موسیقی تولدت مبارک… . همه چیز سریع اتفاق افتاد… از وقتی در گروه تلگرامی مهر اعلام شد که جشن تولدی در سالن اجتماعات خبرگزاری برپاست، تا زمانی که همکاران خود را برای جشن تولد آماده کردند طولی نکشید. جمع کردن هدایای نقدی، خریدهای فوری، کادوهای عروسکی و …. وضعیت تحریریه را کمی غیرعادی کرده بود و اما دیدن این جنب و جوش چقدر زیبا بود. خبرنگاران سایر رسانه ها هم که کم و بیش از موضوع باخبر شده بودند، هدایای خود را ارسال کردند.
نکته جالب اینکه روی تمام پاکت های هدیه نوشته شده بود از طرف خاله … خاله…؛ یعنی امروز همه، خاله های هستی و هلیا شده بودند. خاله هایی که شاید حتی حضور کمشان موجب تغییر مسیر زندگی فرزندان یک خانواده زندانی شود، البته آقایان هم در این امر مشارکت ویژه ای داشتند.
به دلیل اینکه نخستین روز هفته، بعد از تعطیلات بود برخی از هنرمندان و مسئولان مرتبط با حمایت از خانواده زندانیان نتوانستند حاضر شوند اما حضور بهمن دان بازیگر سینما و تلویزیون، فرحناز رافع رئیس سازمان داوطلبان هلال احمر، محسن نصیری رئیس انجمن حمایت از زندانیان مرکز، حجت الاسلام هادی صادقی معاون فرهنگی قوه قضائیه، آقای عاصمی مشاور رئیس کمیته امداد کشور در میان شادی بچه ها قابل تامل و تقدیر بود.
بر خلاف رسم مراسم ها، سخنرانی ممنوع بود و تنها آقای نصیری مدیر انجمن حمایت از زندانیان در مورد وضعیت خانواده های زندانی سخن گفت. روشن شدن شمع ها، فشفشه ها، ترکیدن بادکنک ها و کف زدن های خبرنگاران برای هستی و هلیا فضای خبرگزاری را شاد کرده بود اما برخی از خبرنگاران با اشک شوق برای آنها کف می زدند.
هدیه های خاص روز تولد!
بعد از فوت کردن شمع ها در میان دست و تشویق حاضران هدایا یک به یک باز شد. در میان کادوها، کمیته امداد امام خمینی (ره) یک سفر مشهد مقدس برای مادر و فرزندانش و ودیعه مسکن ۱۰ میلیون تومانی اعطا کرد و خانم رافع رئیس سازمان داوطلبان هلال احمر هم غیر از هدیه ۵۰۰ هزار تومانی تامین یخچال و تلویزیون این خانواده را برعهده گرفت. دو تا عروسک بزرگ خرسی و کیک تولد هم از سوی انجمن حمایت از زندانیان و چند اسباب بازی فکری هدیه معاون فرهنگی قوه قضائیه بود.
بهمن دان در انتهای مراسم پشت تریبون قرار گرفت و گفت: من تاکنون به وضعیت خانواده زندانیان غیرعمد رسیدگی می کردم و این برنامه باعث شد تا با خودم فکر کنم که خانواده زندانیان عمد نیز مقصر نیستند و از این پس کمک ها و تلاشهایم را به سمت این خانواده ها هم سوق خواهم داد.
حجت الاسلام هادی صادقی معاون فرهنگی قوه قضائیه هم که دست پر آمده بود برای هستی و هلیا دعا کرد تا مسیر زندگی آنها در راه حق و عدالت و خوشبختی و سعادت پیش رود.
صادقی گفت: با اینکه جلسه داشتم اما خود را برای این جشن تولد رساندم و این وظیفه تمام مسئولان است تا به هر نحوی شده از خانواده زندانیان حمایت کنند.
محسن نصیری مدیر انجمن حمایت زندانیان هم آماری از وضعیت موجود خانواده زندانیان به معاون فرهنگی قوه قضایی ارائه کرد و گفت: وضعیت خانواده زندانیان نیازمند خوب نیست و مستمری کمیته امداد که هر ۲ ماه حدود ۷۰ تا ۹۰ هزار تومان است پاسخگوی زندگی آنها نیست و واقعا باید فکری کرد چراکه اگر از خانواده زندانیان نیازمند حمایت نشود قطعا تولید جرم و آسیب خواهد شد. به دنبال سخنان نصیری قرار شد جلسه ای با معاون فرهنگی قوه قضائیه در این خصوص برگزار شود.

به گزارش خبرنگار مهر، هرچند روز تولد هستی و هلیا به همت خبرنگاران مهر گرامی داشته شد اما چند هزار هستی و هلیا در کشور هستند که آرزوی برگزاری یک جشن تولد دارند؟ یا حداقل می خواهند سرپناهی داشته باشند؟ طبق آمار ۷۰ هزار خانواده زندانی در کشور نیازمند هستند و هر خانواده چندین فرزند دارند که وضعیت آنها در موضوع پیشگیری از وقوع جرم و تامین خواسته های فرهنگی و معیشتی مشخص نیست! کمیته امداد بخشی از خانواده ها را تحت پوشش دارد و تعداد زیادی از خانواده ها همچنان بدون حمایت رها شده اند.